Slokdarmziekten, pathologisch model

De Erler Zimmer K218 toont diverse slokdarmpathologieën op één model. De normale oesofagus dient als referentie, terwijl naast elkaar verschillende afwijkingen zijn gemodelleerd. Het model ondersteunt onderwijs over de meest voorkomende oesofagusziekten en hun anatomische correlaties.

Spectrum aan oesofagusziekten

Op het model zijn herkenbaar weergegeven: refluxoesofagitis met ontstoken slijmvlies in het distale deel, oesofagusvarices als verwijde submucosale vaten in het kader van portale hypertensie, een hiatus-hernia met cardia-verplaatsing boven het diafragma, achalasie met dilatatie van het corpus oesophagi en versmalling bij de gastro-oesofageale overgang, en een oesofaguscarcinoom met circumferentiële vernauwing. Aanvullend kunnen Barrett-oesofagus en strictuurvorming worden aangeduid. Het verloop van de slokdarm langs trachea, aorta en diafragma is als anatomische context behouden.

Klinische context

Het model wordt gebruikt in opleidingen geneeskunde, gastro-enterologie, chirurgie en oncologie voor uitleg over slokdarmpathologie. MDL-artsen en endoscopisten zetten het in bij scholing over endoscopische bloedingscontrole bij varices, dilatatie van achalasie en de stadiëring van oesofaguscarcinoom. Cardiothoracale chirurgen gebruiken het bij patiëntvoorlichting over oesofagusresecties en fundoplicatie. In de huisartspraktijk ondersteunt het uitleg over GERD, dysfagie als rode-vlag-symptoom en de noodzaak tot endoscopisch onderzoek bij persisterende slikklachten.