Een model doet wat een folder niet kan: het laat zien waar iets zit. Anatomische modellen, simulatiemodellen en oefenpoppen worden gebruikt om uitleg te geven aan de patiënt en om vaardigheden te oefenen. Het aanbod loopt van skeletten en orgaanmodellen tot reanimatiepoppen, injectiearmen en wondmoulages.
Anatomie
Uitleggen waar een hernia zit gaat sneller met een wervelkolom in de hand dan met woorden. Dat is de ene functie van anatomische modellen: het gesprek met de patiënt korter en duidelijker maken. De andere is oefenen, en daar gelden andere eisen. Een model dat de anatomie mooi weergeeft is niet vanzelf geschikt om honderd keer op te injecteren.
Die twee toepassingen lopen door het aanbod heen: modellen om te tonen, en simulatiemateriaal om op te trainen, met de vervangende onderdelen die daarbij horen.
Modellen en trainingsmateriaal
- Simulatiemodellen: reanimatiepoppen, injectiearmen en -benen, en katheterisatie- en verlosmodellen.
- Onderwijsmaterialen: training kits, wondmoulages en anatomische sets voor onderwijs en oefening.
- Skeletmodellen: volledige skeletten en deelmodellen van het skelet.
- Orgaanmodellen: hart, hersenen, longen, huid en het maag-darmstelsel.
- Dierenmodellen: veterinaire anatomiemodellen.
- Gewrichtsmodellen: knie, heup, schouder, enkel en voet.
- Anatomische posters en kaarten: wandkaarten voor de spreekkamer en het lokaal.
- Geslachtsorganen: mannelijke en vrouwelijke bekkenmodellen.
- Spiermodellen: deelmodellen van de spieren.
- Zintuigmodellen: oog- en oormodellen.
Tonen of oefenen
Voor uitleg telt herkenbaarheid: kleurcodering, losneembare delen en een formaat dat op tafel past. Een model dat uit elkaar gaat laat verhoudingen zien die op een plaat plat blijven, en dat is precies wat een patiënt nodig heeft om een ingreep of een klacht te begrijpen.
Voor oefenen telt duurzaamheid en de beschikbaarheid van vervangende delen. Een injectiearm slijt op de plek waar geprikt wordt, een reanimatiepop op de longzak en de luchtweg. De vraag bij aanschaf is dan niet alleen wat het model kost, maar wat een set vervangende huid of luchtwegen kost en of die over drie jaar nog leverbaar is.
Reanimatietraining
Bij reanimatiepoppen zit het verschil in de terugkoppeling. Een basispop laat oefenen op techniek en ritme; een pop met feedback registreert compressiediepte en frequentie en maakt zichtbaar wat er beter kan. Voor een groepstraining telt daarnaast hoe snel de luchtwegen te vervangen zijn tussen deelnemers door, want dat bepaalt het tempo van de sessie.
Moulages en scenario-oefening
Wondmoulages maken een oefening realistischer dan een beschrijving op papier. Ze zijn er als opplakbare wond en als set voor een compleet scenario, met gesimuleerd bloed en andere materialen. Voor bedrijfshulpverlening en eerstehulponderwijs is dat het verschil tussen een handeling opzeggen en hem uitvoeren onder tijdsdruk.
Wat de keuze bepaalt
Doel: uitleg of training
Voor uitleg wegen herkenbaarheid en formaat het zwaarst, voor training slijtvastheid en vervangbaarheid.
Vervangende onderdelen
Vraag na welke delen slijten en wat die kosten. Bij simulatiemateriaal is dat een terugkerende post.
Formaat en opslag
Een levensgroot model geeft de sterkste indruk maar vraagt ruimte. Voor de spreekkamer is een deelmodel vaak praktischer.
Aantal deelnemers
Bij groepstraining bepaalt het aantal poppen en de wisselsnelheid van luchtwegen hoeveel mensen u per sessie kunt bedienen.
Veelgestelde vragen
Wat is het verschil tussen een anatomisch model en een simulatiemodel?
Een anatomisch model is bedoeld om te tonen en uit elkaar te halen. Een simulatiemodel is gemaakt om handelingen op te oefenen en heeft daarvoor vervangbare onderdelen.
Zijn er vervangende onderdelen voor oefenpoppen?
Ja. Voor de meeste poppen en trainingsmodellen zijn losse delen leverbaar, zoals huiden, luchtwegen, armen en beenconstructies.
Wat is een wondmoulage?
Een nagebootste wond die op de huid wordt aangebracht om een oefening realistisch te maken, los of als onderdeel van een scenarioset.
Welke modellen zijn geschikt voor uitleg aan patiënten?
Deelmodellen van gewrichten, wervelkolom en organen werken goed op de spreekkamer, aangevuld met een wandkaart.






















