Schedel kalkoen, Meleagris gallopavo

De Erler Zimmer VET2070 toont een schedelreplica van een kalkoen (Meleagris gallopavo). De kalkoenschedel is een voorbeeld van een gallinaceous (hoenderachtig) landgevogel-schedel: krachtige korte snavel, groot orbita en een typische opbouw die de kalkoen als alleseter (omnivoor) maar voornamelijk insectivoor en granivoor karakteriseert.

Hoenderachtige schedel

De schedel toont een korte stevige snavel met scherpe punt, gesteund door robuust mandibulair bot. De bovensnavel articuleert via de craniofaciale fissuur kinetisch met het schedeldak. De grote orbita zijn aan de zijkant geplaatst (anders dan bij carnivore vogels of de raaf), passend bij een soort waarbij overzicht over een groot gezichtsveld belangrijker is dan diepte-zicht voor jacht. De pneumatische schedelbotten zijn typerend aviair. Anders dan veel zangvogels heeft de kalkoen een groter en robuuster gebouwde schedel, een aanpassing aan zijn grootte (een wilde kalkoen kan tot 11 kg wegen). De skeletbouw rondom de hals en kop ondersteunt de typische uitstrekking en intimidatiehouding bij paargedrag.

Onderwijs en pluimveehouderij

De schedel wordt gebruikt in opleidingen biologie, dierwetenschappen, ornithologie, pluimveehouderij, agrarisch onderwijs en in vergelijkende anatomie. In opleidingen pluimveehouderij verheldert hij de anatomie van een commercieel gehouden vleesras. Bij dierenartsen die met pluimvee werken biedt het houvast bij oraal onderzoek, snavelpathologie en bij het uitleggen van snavelbehandelingen die in commercieel pluimveebedrijf soms worden toegepast. In archeologische opleidingen biedt het houvast bij identificatie van Meleagris-resten in pre-Columbiaanse Amerikaanse opgravingen, waar de kalkoen al millennia gedomesticeerd werd.