Herenbekken, levensgroot, 4-delig

De Erler Zimmer H211 toont een levensgroot mannelijk bekken in vier delen. Het sacrum, de beide ossa coxae en een afneembaar aanvullend deel maken het mogelijk de bekkengewrichten en de drie samenstellende botten van elk os coxae afzonderlijk te bestuderen. De typisch mannelijke bekkenmorfologie wordt zichtbaar in de smallere bekkeningang, de scherpere subpubische hoek en de stevigere botstructuur.

Mannelijke bekkenmorfologie

Op het model zijn de smallere bekkeningang met hartvormige apertura pelvis superior, de scherpere subpubische hoek (60-70°), de naar binnen gerichte ossa ischii en de robuustere botstructuur herkenbaar weergegeven. De articulationes sacroiliaca, symfyse en ligamentaire aanhechtingen zoals het ligamentum inguinale zijn op het model uitgewerkt. Door de demontage van de bekkengewrichten kunnen de drie samenstellende botten os ilium, os ischii en os pubis afzonderlijk worden bestudeerd, wat het model didactisch geschikt maakt voor anatomieonderwijs over de bekkenontwikkeling.

Onderwijscontext

Het model wordt gebruikt in opleidingen geneeskunde, fysiotherapie, manuele therapie, sportkunde, urologie en orthopedie. Bij urologische voorlichting ondersteunt het uitleg over prostaatanatomie en urethrabeloop, bij orthopedie over bekkenfracturen en pelvic ring-stabiliteit. Manuele therapeuten en bekkenfysiotherapeuten gebruiken het bij uitleg over SI-gewrichtsklachten en lage rugpijn. Voor seksedimorfisme-onderwijs in opleidingen geneeskunde en fysiotherapie biedt de combinatie met het vrouwelijke bekken H210 een directe vergelijkingsset waarmee de morfologische verschillen op één kijkmoment zichtbaar zijn.