Damesbekken, levensgroot, 3-delig

De Erler Zimmer H210 toont een levensgroot vrouwelijk bekken in drie delen. Het sacrum en beide ossa coxae zijn afzonderlijke onderdelen die door middel van de typische bekkengewrichten verbonden zijn, zodat de uitwisselbaarheid en de articulaties zichtbaar blijven. Het ligamentum inguinale en spier- en aanhechtingsreliëf zijn meegemodelleerd, evenals de typische morfologie die het vrouwelijke bekken onderscheidt van het mannelijke.

Vrouwelijke bekkenmorfologie

Op het model zijn de bredere bekkeningang, de grotere subpubische hoek (90-100°), de kortere sacrum-curve en de relatief naar buiten gedraaide ossa ischii herkenbaar, kenmerken die de geboortebaan ruimer maken dan in het mannelijke bekken. De articulationes sacroiliaca, de symfyse en het ligamentum inguinale zijn als gewrichts- en aanhechtingsstructuren gemodelleerd. De gewrichten tussen sacrum en de ossa coxae kunnen worden losgemaakt voor afzonderlijke bestudering van de drie elementen.

Toepassing in onderwijs

Het model wordt gebruikt in opleidingen verloskunde, gynaecologie, geneeskunde, fysiotherapie, manuele therapie en bekkenfysiotherapie voor uitleg over bekkenmorfologie, baring, bekkenbodemfunctie en bekkengordelinstabiliteit. Verloskundigen en gynaecologen zetten het in bij patiëntvoorlichting over de geboortebaan, ligging van de foetus en bekkeningang-/bekkenuitgang-meting. Bij bekkenfysiotherapeuten ondersteunt het uitleg over symfyseklachten in de zwangerschap en bekkengordelpijn postpartum. In combinatie met het mannelijke bekken H211 vormt het een goede vergelijkingsset voor seksedimorfisme-onderwijs.