Bekkenbodemmodel 12-delig, magnetisch

Wat magnetisch verbonden onderdelen toevoegen aan een anatomisch model is dat de structuren niet alleen zichtbaar maar ook tastbaar uiteen te halen zijn. De Erler Zimmer 4076 maakt daar gebruik van: een bekkenbodemmodel waarvan de 12 belangrijkste structuren magnetisch zijn verbonden. Studenten kunnen de spieren letterlijk uit het bekken nemen, in handen draaien, en weer terugplaatsen, een didactisch verschil dat in onderwijsevaluaties keer op keer terugkomt.

Twaalf delen, magnetisch verbonden

De delen omvatten de drie spierlagen van de bekkenbodem (diaphragma pelvis met m. levator ani en m. coccygeus, diaphragma urogenitale, en de oppervlakkige perineale musculatuur), de relevante ligamenten, en de doorgangen voor urethra, vagina en rectum. Door een spier los te halen kunnen studenten de aanhechtingspunten op het os pubis, het os sacrum en de tuber ischiadicum bestuderen. Bij het terugplaatsen wordt direct duidelijk hoe de drie lagen op elkaar passen.

Toepassing in onderwijs

In opleidingen bekkenfysiotherapie, verloskunde en gynaecologie is dit type model uitzonderlijk effectief: studenten onthouden de bekkenbodemanatomie veel beter wanneer ze er fysiek mee gewerkt hebben. Voor docenten in specialistische bijscholingen is het een uitlegmiddel waarmee complexe begrippen als urogenitaal hiatus en perineumdriehoek tastbaar worden. Voor specialistische bekkenfysiotherapiepraktijken die patiëntvoorlichting op een dieper niveau willen geven, is dit model een investering die zich vertaalt in betere patiëntenbegrip.

Een tactiel leerinstrument

Tactiel leren, het concept dat fysieke manipulatie van anatomische structuren het ruimtelijk inzicht versterkt, is in de bekkenbodemanatomie bijzonder effectief omdat de drie lagen door elkaar heen lopen en op een platte tekening lastig te onderscheiden zijn. Studenten die de spieren letterlijk uit het bekken hebben gehaald, in handen hebben gedraaid en weer hebben teruggeplaatst, scoren in onderwijsstudies consistent beter op anatomietoetsen dan studenten die alleen met statische modellen of afbeeldingen hebben gewerkt. Voor gespecialiseerde bekkenfysiotherapieopleidingen rechtvaardigt dat de hogere aanschaffingskost.